Halve nep arm. Formaat: 17 x 36 x 10 cm.

‘Ontwikkelingssamenwerking is tot op de dag van vandaag een gevecht tussen bottom-uppers en top-downers; tussen degenen die de wensen van de lokale bevolking serieus nemen en degenen die vanuit híér menen te kunnen bepalen hoe de mensen zich dáár moeten ontwikkelen.’Het is een uitspraak die Marc Broere optekent in Berichten over armoede. Broereobserveert als journalist al twintig jaar lang Nederlands ontwikkelingswerk in het buitenland.Hij ontmoette vele ontwikkelingswerkers, van zelfverklaarde ‘halve godheden’tot ontnuchterde ploeteraars die openhartig vertelden over de dilemma’s van hun vak. In zijn persoonlijke beschouwing van de recente geschiedenis van de Nederlandse ontwikkelingssector plaatst hij hun uitspraken in de context van continu veranderende trends en ongedurig politiek beleid.Broere toont aan hoe de voorwaarden voor effectieve armoedebestrijding steeds meer onder druk worden gezet. Toen ontwikkelingssamenwerking in de jaren zestig op gang kwam, was ‘hulp’ in opzet niet meer dan een duwtje in de rug van ontwikkelingslanden om op eigen benen te komen staan. Hulp was als het ware het bijgerecht, eerlijke handel het hoofdgerecht. Maar met de wereldwijd opgelegde Millenniumdoelen is hulp ten onrechte van bijgerecht tot hoofdgerecht verworden. Broere legt uit dat het mede daardoor onvermijdelijk was dat de sector onder vuur is komen te liggen.Op zoek naar een meer zinvolle aanpak geeft Marc Broere voorbeelden van het soortontwikkelingswerk dat volgens hem de toekomst heeft, en raadt hij ontwikkelingsorganisaties aan om op een realistische manier te communiceren over de beperkingen en mogelijkheden van hun werk.

Het meest complete woordenboek Nederlands in pocketformaat, met een unieke en gebruiksvriendelijke opzet. Naast heldere betekenisomschrijvingen biedt dit pocketwoordenboek heel veel informatie over de woorden in zinsverband en over woordcombinaties. Zo vindt u bij het trefwoord 'kracht' onder meer: daarin ligt mijn kracht, kracht zetten, de krachten bundelen, aan kracht inboeten, met vereende krachten, op halve kracht werken en zijn krachten met iemand meten.Met deze combinaties en een perfect verwijssysteem vindt u altijd het goede woord of de juiste uitdrukking.• Actueel, compleet en betrouwbaar• Veel combinaties en context• Zeer gewaardeerd onder taalprofessionals• Al meer dan 55.000 exemplaren verkocht`Uitstekend woordenboek [...]. Korte, heldere definities worden aangevuld met informatie over afbrekingen, klemtoon en met zogeheten vaste verbindingen, een punt waarop veel andere woordenboeken tekortschieten.'Ewoud Sanders in NRC Handelsblad`… scholieren en de gewone taalgebruiker vinden in dit woordenboek meer van hun gading dan in veel dikke woordenboeken.' De Limburger

Wat gebeurt er als de Staat, die je jarenlang vol overtuiging hebt gediend, zich plotseling tegen je keert?Op 18 juni 2009 werd Heleen de Waal op haar werkplek bij de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst aangehouden. Het bericht dat juist zij werd verdacht van het lekken van staatsgeheimen naar De Telegraaf, sloeg in als een bom. Zij werkte er al twaalf jaar als analist en stond bekend als deskundig en gedreven. Tijdens de eerste intensieve verhoren, verstoken van ieder contact met de buitenwereld, vertrouwde De Waal erop dat deze nachtmerrie snel voorbij zou zijn. Tot haar verbijstering ging het OM echter over tot strafvervolging. Omdat de onderliggende stukken geheim waren, konden de door de AIVD gepresenteerde feiten nauwelijks getoetst worden. Deze Kafkaëske situatie zou bijna vijf maanden duren. Op 14 juli 2010 werd ze door de rechter vrijgesproken. In Halve lucht beschrijft Heleen de Waal, op basis van dagboeken die ze in het geheim bijhield, hoe haar dagen eruit zagen op de vrouwenafdeling van een Nederlandse gevangenis. Hoe stelde ze zich teweer tegen de onterechte beschuldigingen van ‘haar’ AIVD? Hoe hield zij zich staande tussen verdachte drugsgebruikers en veroordeelde moordenaars? Een beklemmend relaas over geheimen en overtuiging, over verdenking en wantrouwen.

Aan het eind van de negentiende eeuw voltrok zich niets minder dan een revolutie. Was het lezen van literaire, opiniërende en informatieve boeken, tijdschriften en kranten in 1850 voorbehouden aan een smalle bovenlaag, binnen een halve eeuw veranderde dit fundamenteel. Meer mensen dan ooit kwamen in aanraking met drukwerk en konden kennisnemen van het literair erfgoed, zich mengen in de discussies van de dag en door zelfstudie hopen op een betere toekomst. Tegelijkertijd werden politieke en levensbeschouwelijke bewegingen zich bewust van de mogelijkheden om via eigen bibliotheken, kranten en tijdschriften hun visie op de samenleving uit te dragen. Wie de negentiende-eeuwse lezers waren en welke boeken ze lazen, is nauwelijks bekend. Lazen ze flodderromans of literaire meesterwerken, vooral stichtelijke werken of ook pikante verhalen en wat waren de toenmalige bestsellers? Hoe kwamen deze lezers aan hun boeken? In Een stad vol lezers onderzoekt Boudien de Vries de Haarlemse leescultuur en schetst tegelijkertijd een beeld van de negentiende-eeuwse Nederlandse lezer. Boudien de Vries is universitair hoofddocent Sociale Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam.

Met de verkiezing van een nieuwe president in november 2008, begonnen de Verenigde Staten aan een intens zelfonderzoek over het verloop van de eigen geschiedenis; hoe de Amerikaanse identiteit tot stand kwam in een reeks van crises en confrontaties, en hoe het land dat begon als 'de laatste hoop voor de mensheid' zo gehaat en verdacht is geraakt in een groot deel van de wereld. De Amerikaanse toekomst, geschreven door een auteur die zijn halve leven in Amerika heeft doorgebracht, geeft een omvattend antwoord op de vraag hoe Amerika terecht is gekomen bij een pijnlijk moment van besef over de eigen identiteit als natie en de plaats in de wereld. Het boek behandelt de belangrijkste kwesties die Amerikanen bezighouden - en traceert de geschiedenis van de identiteitscrisis.Het boek leest als een geschiedenis van Amerikaanse 'uitzonderlijkheid' - het 'Amerikaanse verschil' dat zoveel betekent voor het Amerikaanse volk en dat zowel tot rampen als triomfen heeft geleid. Een van die 'verschillen' is altijd het vermogen geweest om hernieuwd en sterker terug te komen wanneer het land onder rampspoed leek te bezwijken. 1932 en 1976 zijn daarvan voorbeelden. Bovenal maakt De Amerikaanse toekomst duidelijk dat je je geschiedenis zal moeten kennen om te begrijpen wat er op het spel staat - want begrip is een voorwaarde voor hoop.Over de auteurSimon Schama, geboren in Londen in 1945, doceerde vanaf 1966 geschiedenis in Cambridge, Oxford en Harvard. Hij is thans hoogleraar Geschiedenis en Kunstgeschiedenis aan Columbia University. Voor de BBC maakt en presenteert hij documentaires over deze onderwerpen.

Regelmaat in de ruimte

Dit boekje gaat over een heel oud onderwerp. Al eeuwen geleden waren er mensen die door veelvlakken geboeid werden en een groot deel van hun tijd besteedden aan het opsporen en analyseren van regelmatige structuren. In de terminologie van de veelvlakken kom je dan ook namen tegen als Archimedes, Pythagoras, Plato en Kepler.

Veelvlakken spelen vandaag de dag een rol in onder andere de kristallografie, de beeldende kunst (Escher!), de bouwkunde en, vooral, in de 'polyedrofilie'. Met dit laatste bedoelt de auteur het verschijnsel dat een klein aantal mensen zo verrukt zijn van veelvlakken (polyeders), dat ze het niet kunnen laten om er mee te spelen, ze te analyseren, ze te plakken of ze te boetseren, en bovenal zich erin te verlustigen, zodat men dit verschijnsel eigenlijk 'polyedromanie' zou moeten noemen. Dit boekje pretendeert geen historisch-wetenschappelijke verhandeling te zijn.

J. van der Craats in 'NRC-Handelsblad' van 16 juli 1992: 'Het is een helder geschreven rondleiding geworden door polyederland. (...) De veelvlakken zijn afgebeeld door middel van duidelijke computertekeningen; de verzorging van de tekst en de figuren is eenvoudig maar voorbeeldig afgewerkt en de prijs is verrassend laag.'

Inhoud: Voorwoord 1 Inleiding 2 Volledige regelmaat (Platonische lichamen) 3 Halve regelmaat (Archimedische of uniforme veelvlakken) 4 Halve regelmaat omgekeerd (uniforme veelvlakken van de tweede soort) 5 Volledige regelmaat met sterren (Poinsot-lichamen) 6 Halve regelmaat met sterren (hogere orde uniforme veelvlakken, UH's) 7 Meer dan drie dimensies Literatuur

http://www.vssd.nl/hlf/a017.htm

Het goede en het mooie - ISBN 978 90 5483 529 5

Deze publicatie beschrijft de geschiedenis van Kris-Kras, één van de opmerkelijkste tijdschriften voor kinderen in ons land. Een feest van herkenning voor oud-abonnees en andere belangstellenden van jeugdliteratuur.

Een halve eeuw geleden kwam het eerste nummer van Kris-Kras uit. Dit tijdschrift verscheen van 1954 tot 1966 onder hoofdredactie van Ilona Fennema-Zboray.

Dit boek reconstrueert een boeiende periode waarin zich veranderingen voltrokken die van invloed zijn geweest op de ontwikkeling van de jeugdliteratuur. De uitgave bevat ook de reproductie van drie volledige nummers van het tijdschrift.

Het Byzantijnse Rijk heeft meer dan elf eeuwen bestaan, van 330 tot 1453. Tot een halve eeuw geleden beweerden geleerden onterecht dat Byzantium of Constantinopel de minderwaardigste vorm van beschaving heeft voortgebracht. In werkelijkheid hebben de Byzantijnen echter een rijke historie gekend met veel pieken en dalen.In De Byzantijnse geschiedenis in een notendop wordt duidelijk dat een groot deel van de bevolking geletterd was en enkele keizers befaamde geleerden waren. De kunst nam een zeer hoge vlucht en de literatuur werd naarstig beoefend. Daar staat tegenover dat de keizers en de bevolking vaak in een bloeddorstige strijd om het geloof verwikkeld waren. Het is een wonder dat de stad het ondanks al die bedreigingen nog zo veel eeuwen heeft uitgehouden, totdat sultan Mehmed de Tweede Constantinopel in 1453 omdoopte tot Istanbul.Over de auteurHein L. van Dolen heeft een groot aantal vertalingen en boeken over de Oudheid op zijn naam staan. Hij schreef onder meer de bestseller De Griekse mythologie in een notendop en Romeinse sagen en verhalen in een notendop.

M.J. Langeveld (1905-1989) behoort tot de grootste Nederlandse pedagogen van de twintigste eeuw. Dit is de biografie van deze beroemde opvoedkundige, die tevens een gevreesde autoriteit was en een fenomenoloog van internationaal formaat.Zijn naam vindt nog altijd weerklank. Er is een Langeveld-school, een Langeveld-centrum en een Langeveld-prijs. Een instituut draagt zijn naam, net als een gebouw aan de universiteit in Utrecht. Dat is geen toeval: Martien Langeveld, schrijver van een immens oeuvre, heeft een halve eeuw lang een stempel op zijn vak gedrukt. Zijn Beknopte theoretische pedagogiek is door generaties studenten gelezen.De biografie gaat over de context waarin Langeveld opgroeide, zijn relatie met zijn leermeesters, de oorlogsjaren en de tijd erna, zijn grote werken en zijn polemieken. Aan de hand van interviews, brieven, ongepubliceerde autobiografische fragmenten en andere bronnen ontstaat een intiem portret van een man die gedreven werd door maar een wens: de grootste pedagoog van Nederland te zijn.Over de auteurDr. Jaap Bos (1961) is psycholoog en werkt aan de universiteit Utrecht. Hij schreef eerder Een eeuw Freud (2001), Evart van Dieren. Een kroniek van het falen (2008) en (samen met Leendert Groenendijk) The Self-Marginalization of Wilhelm Stekel (2008).

In 1830 werd met de stichting van België wellicht de eerste moderne natiestaat op het Europese vasteland gevestigd. Die natiestaat was bijzonder stabiel; de grondwet bleef, op twee uitbreidingen van het stemrecht na, 140 jaar ongewijzigd. Met de gedrevenheid waarmee de revolutie tot stand was gekomen, ontstond een stroming die de nationale kunst en literatuur wilde stimuleren, de geschiedenis bestuderen, de volkstaal beoefenen en de vaderlandse tradities in ere houden. De beginnende Vlaamse beweging was een onderdeel van dat Belgische patriottisme. Sinds de eerste helft van de 20ste eeuw wordt de herinnering aan dat gezamelijke Belgische verleden stevig ontwricht door de flamingantische ideologie die een Vlaamse tegenhegemonie tegenover de Belgische natie en haar verleden heeft geschapen. Het verleden van België wordt zeker in Vlaanderen niet meer gekoesterd. België is vandaag uit vele Vlaamse, maar ook uit steeds meer Waalse geesten verdwenen. Vlaanderen is vandaag méér dan België een natie, Wallonië volgt met rasse schreden. Dit boek is een bundeling van artikels die Lode Wils in de jongste jaren heeft geschreven, maar die de neerslag bevatten van meer dan een halve eeuw historisch onderzoek. Het was tegelijk de periode waarin de Vlaamse natie geleidelijk aan de Belgische verdrong.Over de auteur:Lode Wils is emeritus hoogleraar nieuwste geschiedenis aan de K.U.Leuven. Hij is onder meer auteur van het driedelige Honderd jaar Vlaamse beweging, Van Clovis tot Di Rupo, De lange weg van de naties in de Lage Landen en de meerdelige biografie van Frans Van Cauwelaert.

Koning Willem III (1817-1890) was de laatste koning van Nederland uit het Huis Oranje-Nassau (1849-1890).Hij werd bekend en berucht door zijn levenswijze, die hem de bijnaam Koning Gorilla opleverde. Deze bijnaam had hij te danken aan het feit dat hij reeds op jonge leeftijd berucht was om de uitbundige wijze, waarop hij zijn vleselijke lusten bevredigde.Zijn tijdgenote koningin Victoria van Engeland (1819-1901) noemde hem 'die dronken koning'. Vanaf zijn jeugd leidt hij een liederlijk leven, uitsluitend gewijd aan Venus en Bacchus. In zijn eigen omgeving werd hij de grootste ploert van zijn rijk genoemd en vanwege zijn boertige driftbuien en woedeaanvallen werd hij wel vergeleken met een Gorilla. Zijn personeel kon hier over meepraten. Eens kwam hij in aanraking met de Zwitserse politie wegens potloodventerij, ook maakte hij oorverdovende scenes in het openbaar en was vaak driftig, bars en uit zijn humeur. Hij was nier geliefd bij zijn volk. Heel veel Nederlandse families, zo stelt de auteur Hanno de longh, stammen af van koning Willem III, bij wijze van spreken 'de halve Veluwe'.Van Hanno de Iongh verschenen eerder: Oranjebastaarden, Europese koninklijke bastaarden en Maxima, een vademecum.

De relativiteitstheorie, Schrodingers kat en de wetten van Newton? De oerknal, de kwantumtheorie en global warming? Waarschijnlijk doen deze namen en theorieÙn ergens een belletje rinkelen. Maar weet je er genoeg over om op een feestje je gezelschap te verbluffen met je kennis?Wetenschap in 30 seconden legt je de vijftig mijlpalen uit de geschiedenis van de wetenschap uit in minder dan een halve minuut. Twee pagina's, 300 woorden en ÚÚn illustratie: meer heeft dit boek niet nodig om de meest complexe theorieÙn te doorgronden.

De zeugenhouder wil een maximaal aantal gezonde biggen realiseren, met oog voor eigen wensen, eisen van de dieren en maatschappelijke ontwikkelingen. Maar hoe? Door goed naar de zeugen te kijken en te handelen vóór problemen ontstaan. Richt het bedrijf zo in dat het bij de zeugenhouder past én bij de dieren: efficiënt en voor de zeug prettig. Van werpen tot dracht. Zeugen helpt de varkenssignalen op te pikken. Zo moet voerweigering direct opvallen. Hoe komt dit? Is het warm, drinkt de zeug onvoldoende of wordt ze overvoerd? Oorzaken kennen is de halve oplossing.

Helaas geen beschrijving

Klik hier voor productinformatie

De afgelopen halve eeuw is de armoede in de wereld in een spectaculair hoog tempo teruggedrongen. De afname komt voor een aanzienlijk deel op het conto van Azië. Veel Aziaten die in een armoedige samenleving werden geboren, hebben hun oudedag in een moderne maatschappij. Over de ontwikkeling van Azië is de laatste jaren veel geschreven, maar deze literatuur beperkt zich gewoonlijk tot de kwestie van het ‘hoe’ en niet van het ‘waarom’. Als de Aziaten zo hard werken, waarom had dat in eerdere eeuwen dan zo weinig resultaat? Waarom begon de ontwikkeling van Azië in het geïsoleerde Japan? Waarom duurde het zo lang voordat andere Aziatische landen volgden? En waarom zijn de grote beschavingen van Azië, China en India, zulke laatkomers op het toneel? Roel van der Veen volgt en verklaart de golf van modernisering over het continent stap voor stap. Hij sluit af met de lessen van de Aziatische weg naar rijkdom en welvaart en laat zien wat arme landen daarvan kunnen leren. Dit boek biedt een uniek inzicht in een van de belangrijkste stadia van de menselijke ontwikkeling, met grote gevolgen voor de hele wereld.Roel van der Veen (Bedum, 1957) is historicus en bijzonder hoogleraar Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn onderzoek richt zich vooral op Afrika en Azië. In 2002 verscheen zijn boek Afrika van de Koude Oorlog naar de 21ste eeuw, dat een standaardwerk werd op het terrein van de recente Afrikaanse geschiedenis en ontwikkelingsproblemen. Het boek werd vertaald in het Engels, Frans en Chinees.

Jan Elburg en Koos Schuur leerden elkaar kennen in de oorlogsjaren in het Amsterdamse café Eijlders. Ze trokken als jonge schrijvers veel met elkaar op, terwijl ze als Vijftigers furore maakten. In 1951 emigreerde Schuur plotseling naar Australië. Zijn huwelijk liep stuk, hij moest als huisschilder aan de kost komen, en kunst en cultuur waren schaars in Sydney. Hij bleef schrijven, vooral brieven, elke dag. En wat voor een briefschrijver was Elburg? Behalve een aartsroddelaar en een niet van snobisme gespeende artiest was hij een woordkunstenaar en een onderzoeker, die bleef sleutelen aan zijn gedichten, waarvan hij sommige aan Schuur stuurde.In Een halve eeuw vriendschap is de briefwisseling tussen deze intrigerende dichters verzameld. De bundel biedt een gedetailleerde kijk op twee bijzonder getalenteerde en kleurrijke persoonlijkheden, en geeft een boeiend beeld van een bewogen periode in de Nederlandse literatuurgeschiedenis.

De vaderlandse geschiedenis werd en wordt ten dele vervalst en opgepoetst, om het verdedigen van de eigen cultuur meer de moeite waard te maken.In Rond de War on Terror wordt de militaire en politieke strijd die nu mondiaal gevoerd wordt in een context van historische continuïteit geplaatst. Oorlogen zijn van alle tijd, op zichzelf staan ze niet. Heeft Neokolonialisme niet bijgedragen aan het huidig conflict? Zijn er ook niet elementen van maatschappelijke overdraagbare Oorlogsdenken en Discriminatie aan te wijzen die als een ‘Perpetuum Mobile’ ervoor zorgen dat de voedingsbodem voor het volgende conflict al weer gelegd is? Wordt de huidige samenleving steeds meer geconditioneerd voor oorlogsgeweld? In Rond de War on Terror wordt op al deze en andere facetten ingegaan en met de lessen van vorige en huidige conflicten een mogelijk preventiemodel beschreven.Frank van Ree is oud psychiater van ziekenhuis Vogelenzang. Hij is auteur van onder andere: Dicht op de Huid, Een halve eeuw in de Psychiatrie en Verveemde Horizon. Tevens publiceerde hij over zijn ervaringen als vertrouwensarts met leden van de Rote Armee Fraktion en zijn strijd tegen het misbruik van de elektroshocktherapie in de geestelijke gezondheidszorg.

Van het Glazen Huis van Studio Brussel tot het fonds van Bill Gates en zijn halve trouwboek: vijftig jaar na de onafhankelijkheid van de Afrikaanse landen is de kritiek op de ontwikkelingshulp zeer groot. Ze werkt averechts en in plaats van aan onrechtvaardige structuren te tornen, houdt ze het dikwijls bij liefdadigheid die het geweten sust. Even groot is het contrast tussen de bescheiden millenniumdoelstellingen en de gigantische kapitalen die uit arme landen gesleept worden. Dit boek over ontwikkeling en ontwikkelingssamenwerking is bijzonder omdat het de kritiek au sérieux neemt maar tegelijk pleit voor méér solidariteit tussen Noord en Zuid. Hiervoor zal de sector zich wel moeten hervormen. Er zal ook politieke ruimte moeten komen om structurele veranderingen mogelijk te maken.Met een Oproep tot debat over ontwikkelingssamenwerking van Dirk Barrez, Eddy Boutmans, Bert De Belder, Stefaan Declercq, Rudy De Meyer, Pol De Vos, Wouter De Vriendt, Paul Ghijsels, Eric Goeman, Gie Goris, Lou Keune, André Kiekens, Kristoffel Lieten, Gorik Ooms, Theo Ruyter, Marleen Temmerman, John Vandaele, Marc Vandepitte, Bogdan Vanden Berghe, Annuschka Vandewalle, Dirk Van der Maelen, Liesbet Walckiers en Robert Went.

Dit boek vertelt u…* waarom u spaghetti bolognese alleen op uw beste kleren knoeit.* waarom sommige mensen altijd op het juiste moment op de juiste plaats zijn - en hoe u een van hen kunt worden.* waarom rekeningen altijd tegelijk komen.* waarom de stoplichten de halve dag op rood staan als u te laat bent voor uw afspraak.* waarom u toevallig uw buurman ontmoet als u in Acapulco op vakantie bent.* waarom u vijftien jaar in een oude roestbak kunt rijden zonder één krasje… en uw fonkelnieuwe auto al binnen twee dagen vol deuken zit.Gelukkig zijn is helemaal niet moeilijk! Dit boek leert u op een ludieke manier hoe u de dingen van de positieve kant kunt bekijken en op die manier gelukkiger door het leven kunt gaan. Gelukkig zijn gaat vooral over zelfkennis. Door uzelf te begrijpen leert u immers te aanvaarden of beseft u juist op welk vlak u moet veranderen. Bovendien toont het u hoe u zich op financieel vlak kunt verbeteren en hoe u zich beter kunt voelen op uw werk. Kortom, het is de sleutel om gelukkig te zijn.

Een halve eeuw geleden werd homoseksualiteit nog door vrijwel alle Nederlanders verafschuwd. Vandaag de dag is acceptatie de norm – maar sommige bevolkingsgroepen houden vast aan morele of culturele bezwaren. Is de homo-emancipatie aan hen voorbijgegaan? Deze publicatie geeft een overzicht van veranderingen in de manier van omgaan met homoseksualiteit onder (behoudende) protestanten van diverse pluimage. De auteur (theoloog en historisch socioloog) beschrijft hoe protestantse opinieleiders vanaf 1959 belangrijke bijdragen leverden aan de inburgering van ‘de homofiele medemens’. Maar ook laat hij zien hoe het aanvaarden of juist afwijzen van homoseksualiteit is geworden tot een religieuze identity marker tussen én binnen geloofsgemeenschappen. Over weinig andere onderwerpen botsen protestanten zo vaak – en zo hard.Een beknopte versie van deze publicatie is opgenomen in het SCP-rapport Steeds gewoner, nooit gewoon. Acceptatie van homoseksualiteit in Nederland.

Meer dan een halve eeuw na de publicatie van Simone de Beauvoirs feministisch handboek, vormen vrouwen in Nederland nog steeds de tweede sekse. Als het gaat om vrouwen in topfuncties bezet Nederland samen met Pakistan de laatste plaats op een internationale ranglijst. Volgens Heleen Mees, een veelbesproken columnist van NRC Handelsblad, is het Nederlandse anderhalfverdienersmodel een verraderlijk mengsel van traditionele rolpatronen, aangelengd met een vleugje feminisme. In haar columns schopt Mees aan tegen heilige huisjes als vruchtbaarheid, borstvoeding en het old boys network. Niet alleen mogen mannen in de ogen van Mees best wat meer zorgtaken op zich nemen, ook moeten vrouwen reëel uitzicht krijgen op topfuncties. Stop met huishouden. Women on Top! In Weg met het deeltijdfeminisme! is het meest urgente uit Mees' columns over vrouwen, ambitie en werk bijeengebracht. Deze bundel, die onder meer de spraakmakende en door meer dan dertienhonderd vrouwen ondertekende 'Brief aan de informatrice' bevat, werpt een nieuw, meedogenloos licht op de zogenaamd voltooide vrouwenemancipatie, waarbij de auteur niet schroomt de lezerom de oren teslaan metconfronterende feiten en statistieken. We zijn er nog lang niet! Een eyeopener voor vrouwen én mannen.HELEEN MEES is econoom, jurist en publicist. Behalve in NRC Handelsblad, waarin zij een vaste column heeft, publiceert zij onder andere in Le Monde en de Financial Times. Sinds 2000 woont zij in New York, waar zij als adviseur Europese zaken werkzaam is. Daarnaast werkt zij voor de campagne van Hillary Clinton. In Nederland is zij een van de vurigste pleitbezorgers van meer vrouwen aan de top.

Eerwraak of eergerelateerd geweld staat hoog op de politieke en maatschappelijke agenda. Dat is terecht: her kan gaan om zeer ernstig geweld dat zich keert tegen mannen of vrouwen die traditionele opvattingen over eer schenden. Het verschijnsel is door een aantal spraakmakende moorden enkele keren groot nieuws geweest. Dit komt door kenmerken van sommige van die moorden: gepleegd te midden van omstanders en daders zonder wroeging. De kamerleden wolfsen en Hirsi Ali hebben in een motie gevraaged om een onderzoek naar zo’n moord, te weten die op mevrouw G l. In reactie hierop heeft de minister van Justitie een onderzoek toegezegd naar meerdere casussen. Het heeft geresulteerd in dit onderzoek naar twintig casussen. Het betreft een nauwgezet empirisch onderzoek naar twaalf moordzaken of pogingen tot moord en acht zaken waarbij de slachtoffers (voorlopig) in veiligheid zijn gebracht. Het legt bloot hoe slachtoffers, hun sociale omgeving en professionele instanties hebben gereageerd op eerconflicten. Het mondt uit in helders en op belangrijke onderdelen kritische conclusies die houvast bieden voor verbeteringen van beleid en uitvoering.Het boek is geschikt voor onderwijs: het is toegankelijk geschreven en beschrift met welke problemen, kansen en dilemma’s uitvoerders te maken kunnen krijgen. Het beschrift niet allen geslaagde interventies, maar legt ook hele en halve misstappen bloot.

Als docent, trainer, leraar of hoe je jezelf ook wilt noemen wil je bij voorkeur leuk en inspirerend lesgeven aan een leuke groep. Als de groep leuk, meewerkend en toegankelijk is, lijkt het halve werk al gedaan en hoef je alleen nog maar een leuk lesprogramma te hebben. Veel negatieve ervaringen op het gebied van lesgeven worden afgedaan met de bewering dat de groep niet leuk was of zelfs ronduit moeilijk. Negatieve ervaringen met groepen kunnen soms vervelende gevolgen hebben. Angst om weer voor de groep te staan, verlies van passie en bevlogenheid kan een eerste aanleiding zijn tot het ontstaan van compassiemoeheid of zelfs een burn-out. De auteur past theorieën uit de sociale psychologie toe voor leerkrachten, met het doel lesgeven te vergemakkelijken, en leuker te laten worden.

Meer dan een halve eeuw is er over de Tweede Wereldoorlog in termen van 'goed' en 'fout' gedacht. In Grijs verleden betoogt schrijver en historicus Chris van der Heijden dat de situatie destijds heel wat minder duidelijk was dan tot nu toe gedacht werd. De tegenpolen goed en fout hebben tijdens de oorlog zeker bestaan, maar de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking modderde aan in een grijs gebied waar niet een morele keuze, maar toeval, omstandigheden en klein opportunisme de posities bepaalden.'Grijs verleden is een tegendraadse bijdrage aan een moreel debat over de oorlog. - 'NRC Handelsblad'Weinig boeken hebben meer ophef veroorzaakt dan Grijs verleden van historicus Chris van der Heijden.' - De MorgenOver de auteurChris van der Heijden studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht. Vanaf het midden van de jaren zeventig publiceerde hij regelmatig over historische en culturele onderwerpen in literaire tijdschriften, kranten en weekbladen Hij gaf tal van boeken uit, had zitting in redacties en jury's en werkt als programmamaker voor KRO, NOS, VPRO en sporadisch voor andere omroepen.Van der Heijden publiceerde in november 1998 Zwarte renaissance, een cultuurhistorische studie over Spanje op het breukvlak van de middeleeuwen en de 'nieuwe geschiedenis'. Het boek stond onder meer op de longlist van De Gouden Uil, de longlist van de Generale Bank Prijs en de longlist van de Eureka Prijs voor het beste populair-wetenschappelijke boek. Het werd alom lovend ontvangen. In 2001 publiceerde hij het geruchtmakende Grijs verleden.

Al vijftig jaar is Congo onafhankelijk. In de loop van die halve eeuw heeft het land heel wat crisissen doorworsteld en hebben de relaties met België hoogten en laagten gekend. Talrijke historische kansen werden gemist. Vandaag heeft Congo de ambitie om eindelijk zijn totale soevereiniteit op te eisen, zijn volledige grondgebied te controleren en de natuurlijke rijkdommen zelf te exploiteren. Maar er is nog een hele weg af te leggen, met of zonder België.De tweede onafhankelijkheid van Congo beschrijft hoe tegen alle verwachtingen in de overgang naar de democratie in Congo het won van de balkanisering van het land. Een transitie waarover velen sceptisch waren, maar die mogelijk gemaakt werd door de internationale hulp en door de vastberadenheid van de Congolezen.Het boek volgt ook het parcours van Joseph Kabila en verheldert zo enkele facetten van een persoonlijkheid die velen in diskrediet proberen te brengen. Braeckman maakt ook bewust komaf met het pessimisme dat nog steeds heerst als het over Congo gaat. Ondanks de hypotheek die de situatie in Kivu op het land legt, is de auteur voorzichtig optimistisch over de Congolese toekomst.De situatie in Centraal-Afrika laat niemand onberoerd. Na jarenlang Congo in alle richtingen doorkruist te hebben, maakt Braeckman in De tweede onafhankelijkheid van Congo op passionele en magistrale wijze de balans op.

In de afgelopen halve eeuw is veel wetenschappelijk werk verricht om het raadsel van de afstamming van de mens op te lossen. Er zijn diverse boeken over de stand van dit vraagstuk verschenen, doch zelden een als hier aangeboden wordt. Het gaat er de auteur niet alleen om een algemeen begrijpelijke samenvatting te geven, maar ook en vooral om de.lezer volop te laten meeleven met de spanning van het onderzoek. Hij leidt hem van vindplaats tot vindplaats en laat hem ooggetuige zijn van revolutionaire ontdekkingen. Hij lardeert zijn verhaal met bijzonder aardige anekdotes en herinneringen, immers wat hier geboden wordt is niet uit de tweede hand zoals in andere werken op dit gebied, maar levendige reportage van wat de auteur zelf heeft meegemaakt. Von Koenigswald beschrijft hoe hij er toe kwam juist op Java menselijke fossielen te zoeken en hoe hij deze ook werkelijk vond, iets wat hem een wereldfaam bezorgde. De Utrechtse professor vertelt van zijn speurtochten in Chinese apotheken, waar hij in de zogenaamde 'draketanden' kiezen van een pre–historische reus herkende. Wij volgen hem naar Afrika, Engeland en de beroemde grot van Lascaux. Al deze reizen zijn boeiend en buitengewoon vlot beschreven, zodat het werk is uitgegroeid tot prettige en tevens leerzame lectuur voor iedereen.

Al meer dan een halve eeuw vormen Amerikaanse topuniversiteiten een model waarnaar vanuit Nederland met zekere afgunst wordt gekeken. In de jaren zestig van de twintigste eeuw wilden de scheikundigen van de Groningse universiteit hun opleiding en onderzoek op de (wereld)kaart zetten. De nieuwe hoogleraren richtten daarom de blik op Amerika, waar zij ervaring hadden opgedaan. Ton Helvoort reconstrueert welke Amerikaanse idealen zij trachtten door te voeren. Daarbij analyseert hij nauwgezet waar dit op gespannen voet stond met enerzijds de wettelijke en institutionele kaders van de Nederlandse universiteiten en anderzijds algemene ontwikkelingen zoals de expansie van het aantal studenten en de tijdgeest van de democratisering. In de jaren tachtig bracht deze aanpak de Groningse scheikundigen ruimschoots erkenning en zij behoorden tot de top van de scheikunde in Nederland. Dit alles was het resultaat van een 'chemie' onder universitaire wetenschapsbeoefenaars die niet Amerikaans maar Gronings was.

Een wetenschappelijk onderbouwd maar toegankelijk boek over het hoe en waarom van leugens en halve waarhedenIedereen liegt. Volgens de statistieken gemiddeld zo’n tien keer per dag. We liegen tegen onze geliefden, familie, vrienden, collega’s en bazen. We geven gecensureerde antwoorden, strooien met halve waarheden en verfraaien de realiteit. Sommige gewiekste oplichters verzinnen zelfs een heel leven bij elkaar. Maar de mens liegt vooral tegen zichzelf.Welk nut heeft die misleiding? Zijn we geboren leugenaars? Hebben ook dieren soms last van een slecht geweten? Springen vrouwen creatiever om met de waarheid dan mannen? Staan sommige culturen toleranter tegenover leugens dan andere? Waarom zijn we helemaal niet zo bekwaam in het ontmaskeren van bedrog? Wat maakt een vernuftig leugenaar en hoe belazer je een leugendetector zonder een krimp te geven?In De waarheid over liegen gaat de auteur op zoek naar het liegbeest in zichzelf en maakt hij met uit het leven gegrepen voorbeelden een markante observatie van de bedenkelijke dubbele natuur van de mens. Zijn research toont aan hoe doorheen de geschiedenis valse verklaringen werden afgelegd, bewijzen gefabriceerd, cv’s aangedikt, onbestaande eilanden ontdekt en orgasmes gefaket. Michael Goovaerts onderzocht alles wat er te vertellen valt over de zin en onzin van liegen. Maar wat heeft de schrijver zèlf te verbergen?http://www.houtekiet.com/boeken/p/detail/de-waarheid-over-liegen

Ze zat gevangen in de strakke, traditionele regels van de moslim-religie. De bindende normen ten opzichte van de vrouw en haar lichamelijke handicap gaven de Pakistaanse Gulshan Fatima een gevoel van machteloosheid en verdriet.Ze verlangde zo naar vrijheid, gezondheid, geluk en waarheid. In de hoop dit alles te vinden, reisde zij met haar vader de halve wereld rond. Ook een reis naar Mekka gaf geen uitkomst.Gulshan bestudeerde ijverig de Koran in de hoop daarin uitkomst te vinden. Op een dag las zij over de profeet Jezus... Eindelijk vond zij waarnaar zij zoveel jaren op zoek was geweest. God beantwoordde op overduidelijke wijze haar wanhopig zoeken naar genezing en bevrijding.

UIT EN THUIS IN MAROKKOANTROPOLOGISCHE SCHETSENAl bijna een halve eeuw wonen er Marokkanen in Nederland. Incidentele internationale betrekkingen met Marokko-vier eeuwen geleden begonnen-hebben zich zo ontwikkeld tot structurele, transnationale verbanden, onderhouden door mensen die zowel in Nederland als Marokko thuis zijn.Behalve Nederlandse burgers van Marokkaanse afkomst pendelen ook Nederlandse antropologen tussen beide landen op en neer. Sommigen doen dat uit nieuwsgierigheid naar de achtergrond van de mensen naar wie zij in Nederland onderzoek doen, anderen om de leefwereld van de achterblijvers te bestuderen.In Uit en thuis in Marokko doen twaalf onderzoekers verslag van hun bevindingen. Hun bijdragen zijn op persoonlijke ervaringen gebaseerd. Met kennis en empathie schrijven zij over Marokkaanse mannen en vrouwen van verschillende etnische groepen en over de ontwikkelingen die zich voordoen op het terrein van sociale verhoudingen, de islambeleving, de gezondheidszorg, relaties die Marokkanen in Nederland met hun land van herkomst onderhouden en de gevolgen van migratie voor de achterblijvers. Het resultaat is een levendige schets van een cultuur in beweging en biedt een staalkaart van kennis en inzicht.MARJO BUITELAAR (1958) is universitair hoofddocent Antropologie van moslimculturen aan de Rijksuniversiteit Groningen en woonde bijna twee jaar in Marokko. Zij schreef Ramadan, sultan van alle maanden ( 2004, 3e druk, Bulaaq), met Geert-Jan van Gelder Het badhuis tussen hemel en hel (1996, Bulaaq) en islam en het dagelijks leven. Religie en cultuur onder Marokkanen (2006, Atlas).

Deze nieuwe biografie van Barack Obama is veelomvattend, genuanceerd en diepgravend. David Remnick schetst niet alleen het leven van de 44ste president van de VS, maar ook de complexe geschiedenis van de afgelopenvijftig jaar en de strijd voor rassengelijkheid en burgerrechten waarvan zijn verkiezing niet los kan worden gezien. Obama's verkiezing symboliseert een keerpunt in de Amerikaanse geschiedenis. In 1965 werden bij de beroemde Edmund Pettusbrug in Alabama zwarte demonstranten nog met geweld door de politie verjaagd. Nog geen halve eeuw later werd een zwarte man president van de Verenigde Staten.Remnick sprak met Obama's familieleden, vrienden, docenten, mentoren en rivalen, en met Obama zelf. Voor het eerst verschijnen ook brieven van Obama in druk. De belangrijkste journalist van Amerika schetst in dit boek een zeer compleet en persoonlijk beeld van de huidige president van de Verenigde Staten.Over de auteurDavid Remnick (1958) is hoofdredacteur van het roemruchte tijdschrift The New Yorker. Hij won in 1994 de Pulitzer Prize voor zijn boek Lenin's Tomb. Hij schreef ook het veelgeprezen boek King of the World: Muhammad Ali and the Rise of an American Hero. Remnicks meest spraakmakende artikelen verschenen eerder bij De Bezige Bij onder de titel Reporter.

Toen een halve eeuw geleden de wereldtentoonstelling in Brussel haar deuren opende, was het geloof in de toekomst onaantastbaar. Inmiddels heeft het vooruitgangsoptimisme een flinke deuk gekregen en zijn veel mensen bang geworden. Op die gevoelens van onzekerheid wordt duchtig ingespeeld door populistische en rechtse partijen, onheilsprofeten en fanatici. In heel Europa hebben progressieve partijen het moeilijk een antwoord te formuleren op die angst en onzekerheid. Toch heeft dit veranderende tijdsgewricht nood aan een progressief sociaal project. Vlaams minister Kathleen van Brempt (sp.a) gaat in Verder dan Morgen dieper in op een aantal belangrijke uitdagingen, zoals duurzaamheid, diversiteit en een progressief gezinsbeleid. In een apart hoofdstuk geeft ze haar mening over de toekomst van de sociaal-democratie in Europa en ons land.Haar inspiratie haalt ze bij mensen met een visie. Kathleen van Brempt sprak met onder anderen de Amsterdamse burgemeester Job Cohen, antropoloog Rik Pinxten, de Noorse staatssecretaris voor Gelijke Kansen Kjell Erik Ïie, Sunder Katwala, directeur van The Fabian Society, de denktank van New Labour, de econoom Bernard Lietaer... Verder dan morgen is het eerste boek van ÚÚn van de voortrekkers van de nieuwe generatie Vlaamse socialisten.Kathleen van Brempt (1969) is Vlaams minister van Mobiliteit, Gelijke Kansen en Sociale Economie voor sp.a en gemeenteraadslid in Antwerpen. Eerder was ze politiek secretaris van de Vlaamse socialisten, Europarlementslid en staatssecretaris voor Arbeidsorganisatie en Welzijn op het Werk.

Op 1 maart 2008 bombardeert het Colombiaanse leger het kamp van commandant Ra·l Reyes, de nummer 2 van de FARC, de oudste guerrilla-beweging van het Westen. Het kamp ligt over de grens in Ecuador. Het doel van de operatie is Reyes, die met Frankrijk onderhandelt over de gegijzelde presidentskandidate Ingrid Betancourt. Het lijk van de commandant wordt naar Bogotß gevlogen en in triomf aan de wereldpers getoond. Daags na de operatie komt het Ecuadoriaanse leger poolshoogte nemen in het vernielde kamp. Tussen de verwoeste keten, de geknakte bomen, de gewonden en de lijken vindt een soldaat een usb-stick in de borstzak van een uniform. De stick blijkt dagboeknotities van Reyes te bevatten, die via een bevriende relatie worden toegespeeld aan de auteur. Op basis van dit gevoelige materiaal reconstrueert Lemm de autobiografie van Ra·l Reyes.Daarin is de geschiedenis van een halve eeuw Colombia verwerkt. Op een gegeven moment krijgt het relaas door een verrassende wending het karakter van een docu-thriller.

In de afgelopen halve eeuw is er zoveel in de opvoeding veranderd, dat we het spoor flink zijn kwijtgeraakt. Opvoeding is een veel minder bepalende factor gebleken in de ontwikkeling van kinderen dan we ooit dachten. Het is zelfs de vraag of we de samenleving nog wel een stap verder brengen door ons met zoveel nadruk op de opvoeding te richten. Hoezo pedagogisch?Toch wordt er in de verwarrende wereld van het begin van de 21e eeuw meer over opvoeding gesproken dan ooit. We weten dat we niet meer toekunnen met zoeken naar middelen om te bereiken waar het volgens ons naar toe moet. Over de doelen van de opvoeding zijn de meningen te verdeeld. Maar wat misschien wel kan is ons richten op vragen die op het eerste gezicht niets of maar weinig met opvoeding te maken lijken te hebben. Dan blijkt dat het bij bijna alle belangrijke kwesties die voor de toekomst van de samenleving van belang zijn om pedagogisch kwesties gaat.Zo zijn er grote zorgen over het toegenomen geweld in de samenleving, maar maakt geweld niet onvermijdelijk deel uit van de opvoeding? Bestaat er nog wel zoiets als een kinderlijke leefwereld? Wordt het geen tijd om de kille onderhandelingshuishouding failliet te verklaren? Moeten ouders wel streven naar volledige openheid en bespreekbaarheid?

Alledaagse mythologie opnieuw belicht.De ooievaar, de Kerstman, Klaas Vaak, Zwarte Piet, Vadertje Tijd. Fictieve figuren als deze spreken tot de verbeelding en maken deel uit van de rituelen van het dagelijks leven. Ze hebben gemeen dat ze bekend zijn en tegelijk raadselachtig. Ze maken telkens nieuwsgierig naar waar ze vandaan komen. Daarvoor gaat men vaak te rade bij de volkskunde of etnologie, de wetenschap die de cultuur met de kleine ‘c’ als onderzoeksterrein heeft. Vooral in de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw hebben volkskundigen zich beziggehouden met deze imaginaire figuren, met name die waarmee kinderen werden bang gemaakt, en ze geïnterpreteerd als overblijfsels van een oud (voorchristelijk) geloof. Deze opvatting kan men nog veelvuldig in de media aantreffen. De etnologie heeft deze zienswijze inmiddels al ruim een halve eeuw achter zich gelaten. Daarmee verdween echter in Nederland ook goeddeels de wetenschappelijke belangstelling voor deze alledaagse mythologie. Deze bundel wil dit onderwerp opnieuw op de onderzoeksagenda plaatsen.

Is dit niet een beetje seksistisch, vraagt een collega en duwt je een advertentie uit een tijdschrift onderde neus. Het feit dat het moet worden gevraagd, zegt veel. Over wat seksistische reclame is, bestaat geen consensus. Velen voelen aan dat er iets niet klopt. Maar een voor iedereen duidelijk kader om met zekerheid te zeggen dit is seksistische reclame en dat niet, is er niet. Seksistische reclame. Dromen van een betere wereld voor m/v met talent neemt je mee op een boeiende en hilarische ontdekkingsreis doorheen een halve eeuw kijken naar vrouwen en mannen in reclame. Is seksistische reclame wel zo seksistisch, vrouwvriendelijke reclame wel zo vriendelijk? En wat denken van male-bashing in reclame? Aan de hand van recent onderzoek naar de representatie van huishoudelijke en professionele arbeid in televisiereclame wordt gezorgd voor een aantal verrassende vaststellingen. Reclamemakers blijken niet de enigen die teruggrijpen naar stereotypen. Ook wie naar reclame kijkt houdt vast aan stereotype ideeën en verwachtingen.

Sinds de vroege 13de eeuw vormt de franciscaanse beweging de grootste religieuze familie in de katholieke wereld. Acht eeuwen lang drukte ze er haar stempel op. Van Maria-ter-Engelen in Assisi tot Santa Maria de Los Angeles en San Francisco de Asis aan de Amerikaanse westkust. Maar het aantal franciscanen en kapucijnen is de voorbije halve eeuw bijna gehalveerd. Niet alleen in Amerika, Afrika of Azië, maar nog meer in Vlaanderen en Nederland.Hoe komt dat? Franciscus was in de twintigste eeuw nog een belangrijke inspiratiebron voor zo uiteenlopende figuren als Mahatma Gandhi en Maarten Luther King, Nelson Mandela en Desmond Tutu, Dom Helder Camara en aartsbisschop Romero, Frère Roger van Taizé en Abbé Pierre. In uiterst verschillende werelden lieten ze vonken van een franciscaanse spiritualiteit zien. Ook in de huidige moeilijke tijden zou die meer dan ooit inspirerend kunnen zijn.Wat ging er mis waardoor de franciscaanse boodschap al vijftig jaar hapert? En mogen we nog hopen op een reveil? De antwoorden op deze vragen volgen spelenderwijs, zoals de lezers dat van Mark Heirman gewend zijn. Hij schrijft dit boek vanuit zijn eigen franciscaanse roots van veertig jaar geleden.

Hoewel het gemeenschapsrecht inmiddels al bijna een halve eeuw oud is, is het voor de beoefenaren van het nationale (bestuurs)recht lange tijd een grote onbekende gebleven.De relatieve onbekendheid van het gemeenschapsrecht leidde ertoe dat de communicatie tussen het gemeenschapsrecht en het nationale bestuursrecht vaak nogal gebrekkig was (en is). Enerzijds had, en heeft, dit vaak een onderschatting van de betekenis van het communautaire recht tot gevolg. Anderzijds wordt de invloed van het gemeenschapsrecht soms overschat. Meer in het bijzonder verdwijnt nogal eens uit beeld dat het nationale (bestuurs)recht voor een effectieve doorwerking van het gemeenschapsrecht onontbeerlijk is.De onderhavige uitgave behandelt de gevolgen die het communautaire recht heeft voor de algemene leerstukken van het Nederlands bestuursrecht, zoals voor de algemene rechtsbeginselen, het bestuurlijk organisatierecht, de rechtsbescherming, de handhaving en het vraagstuk van de overheidsaansprakelijkheid. Tevens wordt aandacht besteed aan de verschillende wijzen van doorwerking van gemeenschapsrecht in het nationale recht, zoals de rechtstreekse werking en de conforme interpretatie.De tekst van deze tweede, geheel herziene, druk is uiteraard volledig aangepast aan nieuwe ontwikkelingen in rechtspraak en wetgeving.

Over de evolutietheorie is tweehonderd jaar na de geboorte van Charles Darwin heel veel gepubliceerd, maar een overzichtelijke analyse van de betekenis van de evolutietheorie voor het denken over opvoeden ontbrak tot op heden. Hoe ingrijpend deze invloed is en is geweest, maakt een aantal specialisten uit verschillende vakgebieden in deze bundel meer dan duidelijk.Belangrijk voor het denken over kinderen en ontwikkeling zijn ook onhoudbare variaties op Darwins theorie, zoals de recapitulatietheorie van Ernst Haeckel, die de ontwikkeling van het kind voorstelde als een herhaling van de ontwikkeling van de soort. Ontwikkelingspsycholoog Willem Koops laat zien hoe die verkeerde interpretatie vat kreeg op de wetenschap. In het rijtje onhoudbare ideeën hoort ook het eugenetische opvoedingsdenken thuis, dat door historisch pedagoog Jan Noordman wordt geanalyseerd en in de tijd geplaatst. De pedagogen Marianne de Wolff en Frank van der Horst leggen de evolutietheoretische wortels van de gehechtheidstheorie bloot. De uitgangspunten van de zogeheten biologische antropologie, die haaks staan op de evolutietheorie, worden door pedagoog Bas Levering bekritiseerd.In de volgende hoofdstukken worden de opvoedingsideeën van de laatste twee en een halve eeuw op een rij gezet. De historici Arianne Baggerman en Rudolf Dekker besteden aandacht aan de Verlichtingsideeën van de achttiende eeuw. Historicus Wijnand Mijnhardt legt met zijn analyse van de betekenis van de Maatschappij tot het Nut van het Algemeen de nadruk op de negentiende eeuw. Historicus Timo Bolt beschrijft en analyseert de twintigste-eeuwse geschiedenis van wat inmiddels ADHD heet. Historisch pedagoge Janneke Wubs beschouwt de laat twintigste-eeuwse geschiedenis van de opvoedingsvoorlichting en duikt ook onze eenentwintigste eeuw binnen. Het kritische betoog van pedagoog Micha de Winter over het huidige jeugdbeleid brengt ons met de titel ‘Survival of the fittest child’ terug bij de evolutietheorie.

Iedereen onderhandelt! Dit boek maakt van u een betere onderhandelaar. Het is geschreven vanuit de praktijk van het onderhandelen. Het geeft een overzicht van de belangrijkste technieken en strategieën, voetangels en klemmen. Door de vele opgenomen oefeningen kunt u de stof aan de praktijk toetsen.

Behandeld worden onder meer:

* het beïnvloeden van het onderhandelingsklimaat

* het omgaan met impasses

* het leren doorgronden van de machtsverhoudingen

* het herkennen van persoonlijke onderhandelingsstijlen

* het leren omgaan met manipulaties

* een goede voorbereiding is het halve werk

* het naar buiten brengen van een onderhandelingsresultaat

Apart wordt ingegaan op het vergaderen en onderhandelen binnen organisaties.

De jubileumuitgave 50 jaar Het aanzien vanHet aanzien van bestaat een halve eeuw. Bij dit bijzondere jubileum hoort ook een bijzondere uitgave: 50 jaar 'wereldnieuws in beeld'. 50 jaar Het aanzien van staat voor 10.800 pagina's nieuws; 16.000 foto's en 6 miljoen verkochte exemplaren!Net als in het jaarlijkse Aanzien is een gevarieerde keuze gemaakt uit de veelheid van het nieuws: oorlogen, sportprestaties, ongelukken, ruimtevaart, natuurrampen, kunst en muziek. Het komt allemaal aan bod: van Martin Luther King, de oorlog in Vietnam en de successen van Ard en Keessie tot de verkiezingszege van Barack Obama en de recente Arabische lente. En achterin een hele reeks prijzen en uitslagen.Maar er is meer. In deze speciale jubileumuitgave zijn ook vier interviews opgenomen. Joop van Zijl vertelt hoe hij tijdens zijn werk op het nippertje aan de dood ontsnapte, Antoine Bodar prijst de Bossche bisschop Bekkers, Lenny Kuhr kijkt terug op hits en hinderlijke etiketten en Robbert Dijkgraaf zag de wereld veranderen, maar anders dan verwacht.Er is inderdaad veel veranderd de afgelopen vijftig jaar. Maar Het aanzien van is gebleven. En dat vieren we met deze terugblik op de periode 1962-2011.

Een eeuw geleden opende het St. Antonius Ziekenhuis zijn deuren aan de Prins Hendriklaan in Utrecht. Het werd gesticht door aartsbisschop Van de Wetering. Het Antonius was een vooraanstaand katholiek ziekenhuis dat in medisch opzicht zijn tijd ver vooruit was. Het longstation (opgericht in 1942) en het hartteam (actief sinds 1948) kunnen zich al meer dan een halve eeuw meten met de beste academische centra.Dit boek, het vervolg op het in 2000 verschenen Heilig Vuur, behandelt de Utrechtse jaren van het ziekenhuis (tot 1982) in vogelvlucht. De nadruk ligt op de periode in Nieuwegein, waarin het Antonius zich ontwikkelde tot een volwaardig streekziekenhuis maar tegelijkertijd zijn topklinische functies uitbouwde. Naast de oude speerpunten namen andere vakken . zoals vaatchirurgie en maag-, darm- en levergeneeskunde . een hoge vlucht.In 2008 fuseerde het St. Antonius Ziekenhuis met Mesos Medisch Centrum, op zijn beurt ontstaan uit een fusie tussen de Utrechtse ziekenhuizen Oudenrijn en Overvecht. Als topklinisch centrum (Antonius) en patiÙntgericht basisziekenhuis (Mesos) waren zij elkaars tegenpolen. Het nieuwe St. Antonius Ziekenhuis van na de fusie verenigt evenwel the best of both worlds, doordat het zich als patiÙntgericht topziekenhuis profileert. Zo is het ook nu weer zijn tijd vooruit.Rob Wolf (1952) is historicus. Hij schreef naast Heilig vuur: het St. Antonius Ziekenhuis Utrecht/Nieuwegein (SUN 2000) diverse boeken over de geschiedenis van ziekenhuizen.

'Moet mijn vader heus zo afzien?''De maatschappelijke discussie over palliatieve zorg en het levenseinde, inclusief euthanasie, kwam er niet toevallig. Het is het logisch sluitstuk van een halve eeuw ervaring met medische technologie die veel leed kan besparen, maar tevens, wanneer ze te lang wordt gerekt, nieuw lijden kan veroorzaken. Behandelen wordt dan mishandelen. Dit boek verschaft beter inzicht in de zorg rond het levenseinde, met nadruk op 'het leven'. Het wil iedere burger mondig maken tegenover de medische wereld. Het is ook bedoeld voor zorgverleners die op een empathische manier met hun patiÙnten willen omgaan. Een waardig levenseinde veegt een aantal hardnekkige mythes over het gebruik van morfine van tafel, bevat tips tegen pijnbestrijding en doodsangst, verklaart waarom vele dokters, ondanks de euthanasiewet, nog altijd bang zijn om bij euthanasie te helpen en legt uit hoe het levenseinde met spiritualiteit en psychologische ondersteuning kan verzacht worden. Het boek is vooral ook een pleidooi voor een verandering in onze houding tegenover ongeneeslijke patiÙnten. Het vermijden van therapeutische hardnekkigheid verdient daarbij topprioriteit. Over de auteurWim Distelmans (1952) is kankerspecialist en professor in de palliatieve geneeskunde aan de VUB. Hij pionierde in BelgiÙ voor de erkenning van palliatieve zorg en vocht voor het recht op euthanasie. Hiervoor werd hij in 2003 bekroond met de Arkprijs van het Vrije Woord. Hij richtte met de steun van het AZ VUB in Wemmel TOPAZ op, het eerste dagcentrum voor ernstig en ontwikkelde, samen met Recht op Waardig Sterven het LEIF-artsenproject. Hij was voorzitter van de Federatie Palliatieve Zorg Vlaanderen en momenteel voorzitter van de Federale Commissie Euthanasie.

Dit boek toont en beschrijft hoe de haven kon groeien dankzij het innovatieve denken van ondernemers en ingenieurs. Onder de grond en onder het wateroppervlak bevinden zich imponerende constructies die samen met wegen, spoorlijnen en bruggen een complexe, efficiënte infrastructuur vormen. Dit boek toont en beschrijft hoe de haven kon groeien dankzij het innovatieve denken van ondernemers en ingenieurs. De gunstige ligging ten opzichte van het Duitse achterland wordt vaak genoemd als voornaamste verklaring voor het succes van de Rotterdamse haven. Maar dat is slechts het halve verhaal. Ook de techniek speelt een voorname rol.Dick Sellenraad is als luchtfotograaf al ruim 35 jaar actief boven het havengebied.Peter de Lange schreef er als Rotterdamse journalist duidelijke, verklarende teksten bij.

De Nederlandse gezondheidszorg wordt gevormd door een diversiteit aan instituten, technologieën en professionals. De afgelopen decennia hebben zich vele ontwikkelingen voorgedaan wat betreft beleid, koers, kwaliteit, veiligheid, techniek en kosten. Dit boek geeft antwoord op de vraag hoe de zorg zich in de laatste halve eeuw heeft ontwikkeld en welke bijdrage verpleegkundigen hieraan hebben geleverd.Verschillende grote namen, die vorm hebben gegeven aan de moderne gezondheidszorg, komen aan het woord. Daarnaast tekent de auteur de verhalen op van de verpleegkundigen, de stemmen van de ‘handen aan het bed’. De uitkomsten van het onderzoek zijn interessant voor specialisten, verpleegkundigen, politici, verzekeraars, en beleidsmakers in de zorgsector.Marjolein Ten Holter is werkzaam als manager bij de Vereniging Medische Staf van het Albert Schweitzer ziekenhuis en studeerde Bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Aardgas is sinds de vondst van het aardgasveld bij Slochteren cruciaal voor de Nederlandse energievoorziening Ún voor de economie. Groningen-gasveld vijftig jaar is de geschiedenis van een halve eeuw aardgaswinning en de consequenties daarvan.In 1959 stuitte de Nederlandse Aardolie Maatschappij bij het Groningse Slochteren op een enorme gasbel. Dit had ingrijpende gevolgen. In een ongekend hoog tempo schakelden huishoudens, industrie en glastuinbouw over op het goedkope en 'gemakkelijke' aardgas. De aardgasbaten stuwden de economie flink op. De verzorgingsstaat kon worden uitgebouwd en de Limburgse mijnen gesloten. Binnen korte tijd werd het Groningen-gasveld het kloppend hart van de West-Europese gasvoorziening. In latere jaren bepaalden internationale ontwikkelingen steeds vaker de koers van de Nederlandse gasvloot. De oliecrises in de jaren zeventig, de opkomst van andere aardgasproducerende landen, zoals Rusland, en de liberalisering van de Europese gasmarkt zijn medebepalend voor de wijze waarop Nederland met zijn gas omgaat. Met Groningen-gasveld vijftig jaar legt Joep Schenk op toegankelijke wijze de geschiedenis van Nederlands grootste bodemschat bloot.Over de auteurJoep Schenk is als onderzoeker werkzaam op het Onderzoeksinstituut voor Geschiedenis en Cultuur aan de Universiteit Utrecht. Eerder publiceerde hij Oorlog op vijf continenten (2008).

Ondanks berichten dat de kerken leeglopen en kloosters moeten sluiten, is de hang naar religie nog altijd sterk geworteld in onze samenleving. Traditionele geloofsgemeenschappen hebben het moeilijk, terwijl alternatieve vormen van religie en spiritualiteit juist floreren. Meer dan de helft van de Nederlanders verklaart desgevraagd ‘iets’ te geloven, maar men beleeft dat ‘iets’ meestal strikt individueel.De afgelopen halve eeuw hebben opvallend veel Nederlandse schrijvers zich uitgesproken over God en het goddelijke, als tegenstander, afvallige, agnost of twijfelaar, maar ook als bekeerling of nog altijd praktiserend kerkganger. Onder hen bevinden zich oude en nieuwe christenen, atheïsten, tegendraadse mystici, joden die op zoek zijn naar hun wortels en zelfs een enkele voodoopriesteres.In dit boek laat Jaap Goedegebuure zien hoe hun overwegingen en bekommernissen literair vorm krijgen in romans en in poëzie, maar ook in een stijl die van auteur tot auteur is toegesneden op een hoogstpersoonlijke variant van de religieuze ervaring. Er is ruime aandacht voor de confronterende visies van Gerard Reve en Frans Kellendonk, maar ook voor de onthechtingsoefeningen van dichters als C.O. Jellema en Hans Faverey. 'Nederlandse schrijvers en religie 1960-2010' biedt een spectrum dat reikt van Gerard Reve tot Désanne van Brederode en van Andreas Burnier tot Willem Jan Otten.

Encyclopedie van misvattingenHans van MaanenBent u er ook van overtuigd dat: in spinazie veel ijzer zit; de Rijn bij Lobith ons land binnenkomt; Nederland op 5 mei 1945 werd bevrijd; in de zomer de zon dichterbij staat; je agressie moet uiten; je blind wordt als je op je stuitje valt; hans Brinker zijn vinger in de dijk stak? Dan is dit boek voor u. In deze hernieuwde uitgebreide uitgave van de zeer succesvolle Encyclopedie van Misvattingen worden wederom de opvattingen aan de kaak gesteld die ieder van ons van kindsbeen af heeft gekoesterd. Hans van Maanen, wetenschapsjournalist, heeft zijn verzameling uitgebreid met nieuwe misvattingen, mythes en modieuze meningen. Meer dan wij al dachten, groeit ons feitenrepertoire langzamerhand dicht tot een oerwoud vol onzin, halve waarheden en geruchten. Over de auteurHans van Maanen (1950) is wetenschapsjournalist. Van zijn hand verschenen onder meer FC Algebra (1998), Voorkomen is duurder dan genezen (1999), Echte mannen willen niet naar Mars (2002), Zoete koek en speculatie (2004) en Archimedes Newton Murphy, Wetten uit de wetenschap (2004), Goochelen met getallen (2009). In 2007 ontving hij zowel de Van Walreeprijs voor medische wetenschapsjournalistiek van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen als de NWO Eurekaprijs voor het beste oeuvre op het terrein van de wetenschapscommunicatie.

In deze bundel verkennen achttien onderzoekers uit verschillende vakgebieden het religieuze landschap van het hedendaagse Nederland. In korte essays observeren en interpreteren zij tendensen en verschijnselen op het snijvlak van religie, cultuur en samenleving. In de afgelopen halve eeuw verloor de traditionele kerkgang steeds meer terrein. Tegelijk doken nieuwe vormen van religiositeit op in Nederland. Gelovigen zochten hun heil bij nieuwe bewegingen en alternatieve stromingen en vonden hun eigen weg in een steeds diffuser ogend religieus landschap. Wat betekenden deze ontwikkelingen voor de gelovigen zelf? In welk opzicht veranderden hun religieuze gevoelens en rituele praktijken? Wat waren de gevolgen voor de rol van religie in de politiek en de populaire cultuur? Hoe religieus is Nederland eigenlijk nog?Dergelijke vragen staan centraal in deze bundel. Gevoed door wetenschappelijk onderzoek, maar toegankelijk en betogend geschreven, gaan de achttien bijdragen in op thema.s als gezag, geweld, etniciteit, kunst, literatuur en muziek. Religie vormt hierbij telkens de rode draad. Duidelijk wordt dat veelgehoorde stellingen over ¾f de verdwijning ¾f de terugkeer van religie geen recht doen aan de complexiteit van religieuze en culturele trends zoals die zich de afgelopen decennia in Nederland hebben voltrokken.Over de auteursDe auteurs zijn afkomstig uit verschillende wetenschappelijke disciplines, maar allemaal specialist op het gebied van religie en cultuur. Voor het overgrote deel zijn zij verbonden (geweest) aan de Faculteit Godgeleerdheid en Godsdienstwetenschap van de Rijksuniversiteit Groningen.